DHF begint bij Sanders mening over punk. Punk vond hij maar niks en was te simpel.
Black metal, dat was de muziek waar hij een harde plasser van kreeg. Totdat Yoortje
hem in februari 2004 een CD van "the distillers" overhandigde. Sander was erg
enthousiast over zijn herontdekking van punk (hij was immers jaren geleden begonnen
bij "ixnay on the hombre" van "the offspring").

De twee gitaristen besloten een band in elkaar te prikken en namen direct contact
op met Aars, Yoram's ex-collega en Sander's ex-schoolgenoot. Aars, die nog net geen
2 jaar op zijn trommels sloeg was dolenthousiast en riep direct "ja". Nu nog een
bassist.

Yoortje kon zich uit dronken vage avonden in de tagrijn herrineren met ene Japse
gesproken te hebben die goed met een basgitaar overweg kon. Japse werd gebeld
en de eerste tryout sessie volgde snel.

Iedereen was erg tevreden over de tryout sessie en er was zelfs al deels een
nummer geschreven. Ook het bieren na de tryout ging de band erg goed af. Ze leken
voor elkaar, voor bier en voor punk geschapen te zijn. Dus meteen regelde ze
een vaste oefenruimte om elke week een flink bak georganiseerde herrie te maken.
Sinds 27 Februari 2004 bespelen de heren elke woensdag fanatiek hun instrumenten
en de riffs vloeide bijna net zo rijkelijk als hun verbale onzin.

Ongeveer een maand later schreef Aars de eerste tekst voor de band (see me care).
Daardoor werdt het gebrek aan vocalen steeds duidelijker en ging men op zoek naar
een zanger(es). Na 2 vrouwelijke stemmen geprobeert te hebben werdt het de heren
duidelijk dat hun muziek absoluut een rauwe mannelijke stem nodig had.

In hun omgeving was geen goeie stem te vinden dus besloot Aars een zanger via
internet te scoren. Op de eerste website die hij probeerde was het meteen raak.
Daar reageerde hij op een berichtje wat geplaatst was door ene Ben. Ben belde
dezelfde avond nog en kwam de eerst volgende sessie langs. Iedereen was meteen
verkocht en DHF was eindelijk compleet.

De nogal onervaren muzikanten hadden 11 september 2004 hun eerste optreden. Voor
iedereen behalve Japse en Ben was dit ook meteen de eerste keer op een podium staan.
Omdat Ben net geopereerd was viel Wanja die gig in voor vocals, thnx Wanja!
Het was gelijk feest. Na zo'n 40 seconden het eerste nummer te spelen was de pit
al in volle gang en alle nervositeit verdween als bier voor Yoortje's mond. Een
half uur later waren de heren klaar met spelen en besloten ze dat ze dit nog
duizende malen meer wilden doen.

Op Livebands sinds 2004-12-25